Iedereen heeft een eigen geboorteverhaal

De maanden voorafgaand aan je geboorte

Hoe gelukkig was je moeder?
Hoe welkom was je op deze wereld?
Welke impact had jouw komst?
Was je vader betrokken?

De periode in de baarmoeder

Had je veel ruimte, of juist niet?
Hoorde je geluiden?
Werd je bewogen?

De geboorte

Hoe ben je geboren?
Was je er snel of juist langzaam?
Zat de navelstreng rond je nek?
Mocht je gelijk bij je moeder liggen of zat daar (veel) tijd tussen?

Geboren worden is een lichaamservaring.

In het denkende deel van je brein heb je geen herinneringen aan je geboorte of aan de periode dat je in de baarmoeder was. In het deel van je brein waar emoties, gevoelens en lichaamssensaties ontstaan, zijn herinneringen aan je geboorte wel bewaard gebleven. Elke cel in je lichaam heeft een herinnering aan het leven voor je geboorte en aan je geboorte. Ze hebben een ervaringsgericht geheugen. Het ongeboren kind is een wezen dat voelt, herinneringen heeft en kan proeven, horen, zien en ruiken. Dit kan gaan over pijn, angst, strijd, en ook plezier, geluk of vredig gevoel. Deze eerste imprint is een blauwdruk voor je leven.

Geboorte: een ingrijpende gebeurtenis

In je leven loop je – veelal onbewust – tegen je eigen geboorteproces aan. Bijvoorbeeld het gevoel dat je niet vooruit komt, alles gaat te snel, last van je omgeving hebben, je alleen voelen, weinig balans ervaren.

Door lichaamswerk en nieuwe lichaamservaring opdoen kun je als volwassene je geboortebeweging afmaken, of een nieuwe helende beweging ervaren. Er komt een nieuwe imprint.

Hoe was het in de baarmoeder?

Je komt er door een gesprek moeilijk achter hoe het in de baarmoeder was voor jou. De vraag “hoe was je als baby of peuter”, is ook moeilijk achter te komen door middel van gesprek. De herinnering aan deze periode van jouw zijn ligt dieper opgeslagen in je lijf, daar waar je cognitieve brein niet bij kan. Door andere delen in jezelf aan te spreken kom je dichter bij het antwoord. Via lichaamswerk doe je deze lichaamservaring op.

Door gesprek kom je er moeilijk achter hoe het in de baarmoeder was voor jou en ook hoe je was als baby of peuter. De herinnering aan deze periode van jouw zijn ligt dieper opgeslagen in je lijf, daar waar je cognitieve brein niet bij kan. Door andere delen in jezelf aan te spreken kom je dichter bij het antwoord. Via lichaamswerk doe je deze lichaamservaring op.